Jedna z najstarszych gotyckich kamienic. Jej najbardziej charakterystycznym elementem jest ceglany pas z geometrycznym czarno-białym ornamentem i ślepymi oknami, typowymi dla stylu gotyckiego oraz zaciemniona część fasady przypominającej schodki, która zaznacza kształt, jaki kamienica miała pierwotnie.

Kamienica, choć na pierwszy rzut oka mocno wtapiająca się w tło, ma długą i niesamowitą historię, zaczynająca się już od XIV wieku. Ceglany pas widoczny na fasadzie to pozostałość po tym okresie. Szczególną uwagę zwracają namalowane na ścianie okna, zwane ślepymi, które wykorzystywane były w przypadku braku zasobów na te prawdziwe. By nie zepsuć koncepcji architekta, malowano więc ślepe okna, które z daleka sprawiały wrażenie, że zaraz ktoś odsłoni żaluzje i pomacha ze swojego mieszkania. Okna po lewej są prostokątne i klasyczne, natomiast po prawej stronie, w miejscu gdzie kończy się kamienica namalowane zostało podłużne okno zakończone ostrym łukiem.

Ozdobny ornament zwany maswerkiem oraz podział okna na biforium, były charakterystyczne dla architektury gotyckiej, szczególnie sakralnej. Jednak ceglany pas nie jest jedyną pozostałością z czasów powstania kamienicy.

Górną część budynku zdobi ciekawy wzór przypominający schodki. Nie jest on jednak przypadkowy, jako że ciemna część zaznacza kształt, jaki kamienica miała początkowo.